Vrijdag 23 juli 2010
Ook dit jaar doen we weer mee met het pony kamp van de Cochrane ponyclub. Dit jaar doen zowel Peter als Eline mee. We hebben Casper gestald bij de ponyclub, dus we hoeven niet elke dag naar Daria te rijden om hem op te halen.
Het enige is dat we hem ‘s ochtends wel op moeten halen en dat is ruim een kwartier de heuvel op lopen en ‘s avonds natuurlijk weer terug brengen. Maar we kunnen met nog twee andere meisjes meelopen, dus het is allemaal goed te doen.
Helaas is het dit jaar niet zo mooi weer als vorig jaar. Bijna iedere dag hebben we aan het einde van de dag wel een onweersbui en dan is het snel wegwezen, omdat we bovenop de heuvel zitten. Vanochtend is het zelfs hartstikke koud als we beginnen, maar na de middag knapt het snel op en is het warm genoeg om te gaan zwemmen in de kreek.

---

Peter en Eline hebben allebei een succesvol kamp en net als vorig jaar boeken ze veel vooruitgang als ze zo een hele week met hun ponies bezig zijn. Casper is aan het einde van de week ook onherkenbaar: een superbrave pony.

Peter rijdt aan het einde van de week niet meer aan een leidsel en mag zelfs met een bit rijden. Iets wat hij al heel lang heel graag wilde. Hij heeft er hard voor gewerkt en nu kan hij ‘los’ rijden (wel met mam ernaast voor het geval Casper wat minder braaf is).

De juf bschrijft hem aan het einde van het kamp als het jongetje met de eeuwige glimlach op zijn gezicht en spoort hem aan om te blijven rijden tot hij te oud is om te rijden.

Eline werkt aan haar springen. De eerste keren dat ze met Casper sprong, nam hij een enorme sprong. Dat bracht haar natuurlijk helemaal uit haar evenwicht, met alle gevolgen van dien (bijna valpartijen en niet meer durven). Maar inmiddels hebben ze allebei geleerd hoe het moet, en gaat het ook steeds beter.

De juf vind haar en Casper een mooie combinatie en ze zijn ver gekomen dit jaar.

Nog een klein filmpje van Eline’s spring parcours:

---

Meer foto’s staan hier.