Lopen over een bevroren rivier
Zondag 30 december
Op aanraden van een collega van mij gingen we vandaag naar Grotto Canyon. Door deze canyon stroomt een riviertje dat in de winter helemaal bevriest. Er worden vanuit Banff tours georganiseerd naar deze canyon. Voor $60 per persoon kun je op de rivier lopen en naar de watervallen kijken. Je krijgt dan schoenen met spijkers eronder om over het ijs te lopen.
Mijn collega vertelde echter dat het prima zonder deze spijkers te doen was en dat het ook niet ver lopen was. We besloten het dus zonder tour te doen en de $200,- aan iets anders uit te geven. Dus vanochtend net na het ontbijt iedereen ingeladen en met de Tomtom naar Grotto pond gereden. Daar begon de trail. Peter was onze “Expedition Guide” en ging dus voorop. Vol verhalen dat hij de beste gids was en wel 100 kilometer kon lopen! Na een kwartiertje lopen kwamen bij het begin van de canyon aan. Daar konden we op het ijs stappen.
Eline was eerst een beetje bang dat ze door het ijs zou zakken, maar toen we vertelde dat er veel meer mensen over het ijs hadden gelopen ging ze toch mee. Zolang we dezelfde route volgden als alle andere mensen ging het lopen best goed. De spijkers onder de schoenen hadden het ijs ruw gemaakt. Op sommige stukken was de bovenlaag niet bevroren en liepen we door slush. Het duurde dan ook niet lang voordat Peter’s broek en Eline’s handschoenen zeiknat waren. Voor Peter was het zijn skibroek (en waren zijn benen dus niet koud) en Eline kon handschoenen ruilen met mamma.
Na een uurtje lopen kwamen we aan bij het begin van de rivier. Hier waren drie watervallen, alle drie bevroren natuurlijk. Er waren een paar mensen aan het ijsklimmen op de watervallen. Mooi moment om even een broodje te eten en te kijken. Pappa kon even verder lopen want de rest had geen zin meer.
Vlak bij het begin van de rivier waren een aantal rotstekeningen. Volgens de borden zijn ze ongeveer 1000 jaar oud en het bewijs dat er zo lang geleden ook mensen in deze canyon waren. Het kostte wat moeite de tekeningen te vinden omdat ze zo vaag waren, maar toen we ze eenmaal zagen waren ze wel duidelijk.
Nadat we ‘uitgerust’ waren gingen we weer terug. Dit was wat moeilijker dan heen, maar door af en toe langs de kant te lopen konden we gladde stukken vermijden. We hadden 45 minuten nodig om terug te komen. Gelukkig kan ik de auto starten vanaf een grote afstand zodat deze al lekker warm was toen we er in gingen zitten. Snel de natte spullen uit en droge warme sokken aan. Op de terugweg konden we lekker naar een sprookje luisteren. Om half 4 waren we weer thuis en konden de kinderen de stenen schilderen die ze van de tocht hadden meegenomen.
Meer foto’s in het album.
31 December 2007 om 2:35
Ze gaan naar canada, maar het blijven hollanders. Groot gelijk hoor, ik zo het ook lekker zonder gids doen. Wat een prachtige foto’s, heerlijk om zo dichtr bij dit soort dingen te wonen..
Groeten en alvast een fijne jaarwisseling!!
alfons
31 December 2007 om 3:09
En wij moeten het hier maar weer met regen doen. Het is voor ons niet voor te stellen dat een waterval zo bevriest. De foto’s zijn weer heel mooi! Ook wij wensen jullie een fijne jaarwisseling en een goed 2008! We spreken elkaar snel weer.
gr wendy
31 December 2007 om 6:25
Hallo kinderen,
We hebben weer met veel plezier gekeken naar jullie belevenissen. Lekker bij de warme kachel kijken we naar jullie koude avonturen.
Annette het eerste wat mamma zei bij het zien van de foto’s was: “Annette moet ook wat op d’r kop doen”. Zou je ook niet een ‘hoofddeksel’ aanschaffen! Je kan zo goed breien, maak maar zo’n lekkere muts als Eline heeft. Of koop er een, want je hebt weer voldoende geld uitgespaard, door Peter als gids te gebruiken.
Mag je Rob zijn nieuwe fototoestel nog niet gebruiken? Of wil hij niet zichtbaar zijn voor de hele wereld?
Opoe is wel jaloers op Rob zijn auto. Al van verre de auto starten zodat je in voorverwarmde auto komt. Nu moet opoe, als het hier erg koud is, al vroeg naar buiten om de auto te starten, zodat opa in een behagelijk auto in kan stappen. Misschien gaat ze dit nu wel weigeren?
Alvast een prettige jaarwisseling en we spreken elkaar nog wel.
Doei
Opa
31 December 2007 om 10:51
Wat een prachtige foto’s. Wij wensen jullie een goede jaarwisseling en we zullen Rob zijn vuurwerk missen in de straat.
Groeten van ons allemaal!
31 December 2007 om 12:45
Ik zal mijn vuurwerk ook missen!
Voor iedereen een fijne jaarwisseling en tot in 2008!
31 December 2007 om 20:03
hoi Rob en Annette,
Wij hebben afgelopen week een icewalk gedaan in de Johnston Canyon. Wij met spikes (toch al meer Canadees ondertussen dan Hollanders, LOL), zo konden wij op de been blijven terwijl anderen naar beneden gleden. Zo te zien is de Grotto Canyon ook prachtig, misschien dat ik mijn ouders daar ook nog mee naar toe kan nemen.
Prettige jaarwisseling, alle goeds voor 2008!
Peter & Judith